Po raz pierwszy w historii młoda Polonia z całego świata spotka się w jednym miejscu – w Warszawie. Od 17 do 20 lipca, na kampusie SGGW, ponad 1000 osób
z 46 krajów i 6 kontynentów weźmie udział w globalnym święcie polskiej diaspory. W programie – panele dyskusyjne, koncerty, warsztaty, wymiana doświadczeń
i wspólne odkrywanie współczesnej Polski.

– Chcemy, aby młoda Polonia odkryła siłę i potencjał Polski, ale też potęgę integracji nowego pokolenia Polaków rozsianych po całym świecie. To będzie wydarzenie pełne rozmów z wybitnymi postaciami kultury, nauki, polityki i biznesu. Ale przede wszystkim – święto młodej Polonii, pełne radości, muzyki, przyjaźni i żywego przeżywania polskości – podkreśla Marszałek Senatu Małgorzata Kidawa-Błońska, patronująca wydarzeniu z ramienia izby wyższej polskiego parlamentu. Pani Marszałek osobiście powita uczestników i otworzy Pierwsze Światowe Spotkanie Młodej Polonii – Polonia_Camp 2025.

Spotkajmy się tam, gdzie bije nasze serce!

Polonia_Camp 2025 to wspólna przestrzeń odkrywania tożsamości, gdzie każdy odnajdzie coś dla siebie – w polskich dźwiękach, smakach i historiach. Uczestników łączy wspólne dziedzictwo, a także ciekawość współczesnej Polski. Spotkanie będzie źródłem inspiracji do aktywnego włączania się w polskie życie społeczne, kulturalne
i gospodarcze.

Dla Leticii Zavadzki z Cruz Machado w Brazylii, uczestniczki Polonia_Camp 2025, to podróż do źródeł tożsamości – Mam polskie korzenie i chciałabym wziąć udział w wydarzeniu, aby zdobyć wiedzę na temat języka i kultury, które tak bardzo podzielam – mówi. Leticia jest nauczycielką i potomkinią polskich emigrantów – miłość do języka i kultury polskiej płynie w jej żyłach.

Z kolei Anton Wojewódzki z Mołdawii mówi po polsku ze swobodą i marzy o karierze w sektorze IT w Polsce – W przyszłości chciałbym tu studiować i mieszkać oraz pracować jako programista – ujawnia.

Podczas Polonia_Camp 2025 odbędą się koncerty największych polskich gwiazd.
Na scenie zobaczymy m.in. Natalię Przybysz, Justynę Steczkowską oraz L.U.C Rebel Babel Orchestra. Usłyszymy również piosenki Kory Jackowskiej i Agnieszki Osieckiej. Przewidziane są także: DJ-set Hirka Wrony, kino letnie pod gwiazdami oraz spektakl teatralny ”Niedźwiedź Wojtek”.

Polonia_Camp 2025 – pomysły z szansą na realizację

Przez cały czas trwania wydarzenia dostępna będzie strefa wystawiennicza zaprojektowana z myślą o młodych uczestnikach, którzy chcą zbudować relacje, zaplanować ścieżkę kariery, znaleźć inspirację na przyszłość, nawiązać kontakty, pogłębić wiedzę na temat polskiej nauki, kultury i historii lub po prostu lepiej poznać współczesną Polskę, aby móc opowiedzieć o niej w kraju zamieszkania.

Liczne punkty informacyjne pozwolą młodzieży polonijnej zapoznać się z ofertą czołowych krajowych uczelni – m.in. Szkoły Głównej Handlowej, Uniwersytetów Warszawskiego i Jagiellońskiego – a także instytucji rządowych i samorządowych.

Jak podkreślają organizatorzy, Polonia_Camp 2025 ma na celu zainspirowanie młodych Polaków mieszkających za granicą do większego zaangażowania w wymianę doświadczeń oraz do wspólnej refleksji nad przyszłością Polonii
i miejscem Polski w świecie. Spotkanie otwiera drzwi do współpracy, która wykracza poza dotychczasowe schematy i prowadzi do nowych inicjatyw podejmowanych przez młodych ludzi w kraju ich zamieszkania lub w Polsce.

Polonia_Camp ma ambicję stać się cyklicznym punktem w kalendarzu wydarzeń polonijnych.

Organizatorem Polonia_Camp 2025 jest Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”
w partnerstwie z Fundacją „Pomoc Polakom na Wschodzie” im. Jana Olszewskiego oraz Fundacją Instytutem Spraw Publicznych.

Wydarzenie jest objęte patronatem Marszałek Senatu Małgorzaty Kidawy-Błońskiej
i jest dofinansowane w ramach konkursu realizowanego przez Senat RP – „Senat – Polonia 2025”.

Kontakt dla mediów:

Wojciech Kwilecki

Zdecydowana większość ankietowanych przez Terra Nova sprzeciwia się przyjmowaniu nowych imigrantów do Francji (55%), podczas gdy za przyjęciem opowiada się jedynie 30%. 15% nie wyraziło opinii w tej sprawie. Gdy jednak Francuzom przedstawiono hipotezę „wybranej” imigracji opartej na potrzebach gospodarczych kraju, obraz był jednak zupełnie inny: 43% opowiadało się za nią, podczas gdy 41% było jej przeciwnych, argumentując, że „wszelka imigracja powinna zostać ograniczona”. Imigrację zarobkową postrzega się zatem we Francji inaczej niż inne formy imigracji.

Równowaga ulega zmianie, gdy mówimy o imigracji kwalifikowanej – wynik przeciwników „wszelkiej imigracji” spada z 41% do 33% (-8 pkt), a wynik zwolenników wzrasta niemal tak samo (z 43% do 50%, +7 pkt). Zgodnie z oczekiwaniami otwartość na wykwalifikowaną imigrację „wybraną” jest większa niż otwartość na imigrację „wybraną” osób nisko wykwalifikowanych, która pozostaje bliska średniej (42% za i 40% przeciw). Wśród ankietowanych kadra kierownicza najbardziej opowiada się za wykwalifikowaną imigracją „wybraną” (64%), jednocześnie odczuwając największe obawy związane z możliwą konkurencją na rynku pracy. Szczególnie pozytywnie wypowiadają się o tym emeryci (54%).

Gdy zapytano Francuzów, jaki wpływ ich zdaniem ma imigracja zarobkowa na francuską gospodarkę, tylko 39% odpowiedziało, że imigracja zarobkowa ma negatywny wpływ. 60% respondentów uważa, że ma on albo pozytywny wpływ (36%), albo żaden (24%).

Zastępowalność pokoleń

Od 1950 roku wskaźnik śmiertelności we Francji utrzymuje się na zaskakująco stabilnym poziomie: 550 000 zgonów rocznie przy wzroście populacji o ponad 50%. Jednak w 2023 roku liczba zgonów znacznie wzrosła, osiągając 640 000. Szacuje się, że w roku 2030 liczba ta wzrośnie do 690 000, w roku 2035 do 740 000, a w roku 2040 do 770 000 (ze szczytem 780 000 około roku 2045). Badanie wykonane przez Hakima El Karoui i Jubę Ihaddadena na próbie 2000 Francuzów powyżej 18 roku życia pokazało, że aby osiągnąć stabilność w wypłacaniu świadczeń społecznych, Francja musiałaby nadal przyjmować niemal tak dużą liczbę imigrantów, jak robi to obecnie.

„Imigranci odgrywają już istotną rolę w zapewnieniu wzrostu populacji Francji, dzięki swojemu wkładowi netto i nowym narodzinom dzieci, których co najmniej jedno z rodziców jest imigrantem. Im bardziej pogarsza się sytuacja demograficzna, tym bardziej decydujący będzie ich wkład w równoważenie rachunków społecznych i zaspokajanie zapotrzebowania kraju na siłę roboczą” – przekonują analitycy ośrodka Terra Nova w wydanym w maju raporcie.
„Jeśli chcemy uniknąć śmiertelnych następstw dla naszej umowy społecznej, będziemy musieli nadal przyjmować imigrantów do naszego kraju. Niekoniecznie więcej niż w ostatnich latach, ale na pewno lepiej niż dzisiaj i poprzez bardziej wyraźne i zorganizowane dążenie do zaspokojenia naszych potrzeb ekonomicznych. Wiąże się to z przeglądem różnych kanałów naszej polityki migracyjnej, rozważeniem partnerstw szkoleniowych z krajami pochodzenia, uregulowaniem liczby nielegalnych pracowników, którzy obecnie pracują w zawodach cieszących się dużym popytem, oraz lepszą integracją imigrantów, którzy już są obecni na naszym terytorium” – dodają.

W ich ocenie polityka migracyjna nie może być wyłączną odpowiedzialnością Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, które obecnie ma tylko jeden cel: spowolnienie napływu imigrantów. „Odnotowuje się wiele nadużyć (głównie próby uzyskania pozwolenia na pobyt w ramach procedury azylowej dla osób, które ewidentnie nie mają podstaw do uzyskania ochrony), a ponadto zdarzają się nieudokumentowani imigranci, mimo że wielu z nich pracuje w sektorach poddawanych presji. W tym sensie ministerstwo prowadzi legalną i zgodną z prawem pracę monitorującą. Jednak Ministerstwo Pracy i Spraw Socjalnych musi raz jeszcze zabrać głos w sprawie umożliwienia większej imigracji zarobkowej” – przekonują.

Proimigracyjna propaganda odrzucona

W obliczu tego kolejnego produktu proimigracyjnej propagandy, Obserwatorium Imigracji i Demografii, którego celem jest informowanie debaty na temat imigracji za pomocą rygorystycznych, opartych na danych z badań, opublikowało replikę mającą na celu rozwianie mitu, że imigracja jest jedynym rozwiązaniem i jedyną przyszłością dla społeczeństw europejskich.

Obserwatorium obala argument lewicowego think tanku, między innymi atakując jego stronniczość metodologiczną. Raport Terra Nova zakłada, że wskaźnik zatrudnienia populacji imigrantów jest taki sam jak populacji francuskiej. Jednak absolutnie tak nie jest. „Wskaźnik zatrudnienia cudzoziemców spoza Unii Europejskiej — tych, których dotyczy polityka imigracyjna, którą badanie ma na celu ukierunkować — jest we Francji o prawie 10 punktów niższy niż obywateli francuskich” — zauważa Nicolas Pouvreau-Monti w swoim artykule we francuskim „Le Figaro”, dodając, że jest to jeden z najniższych wskaźników wśród wszystkich krajów UE. Zaledwie połowa cudzoziemców spoza Europy mieszkających obecnie we Francji jest faktycznie zatrudniona. A z dziesięciu zezwoleń na pobyt wydanych we Francji dzisiaj tylko jedno jest wydane ze względów ekonomicznych. W tych okolicznościach — które są rzeczywiste, a nie wyobrażone — jak ktokolwiek może uczciwie twierdzić, że imigracja jest motorem zatrudnienia? – pyta ekspert.

Brak logiki

Lewica – i to nie tylko we Francji – woli mówić o „poczuciu niepewności” w obliczu zalewu migrantów niż o powszechnej przestępczości tych ostatnich i to bardzo mocno wybrzmiało z powyższego raportu. Warto przy tym zauważyć, że proimigracyjnej narracji towarzyszy antynatalistyczna narracja wobec rdzennych Francuzów. Francja jako pierwszy kraj na świecie wpisała w 2024 roku zabijanie dzieci poczętych do swojej Konstytucji. I tak podczas gdy muzułmańskie żony ustawiają się w kolejkach po zasiłki na dzieci, Francuzki stoją w kolejkach do klinik aborcyjnych. Każdego roku w tym kraju wykonywanych jest około 250 tys. aborcji, czyli mniej więcej tyle, ile lewica chce sprowadzać imigrantów.

Podobne zjawisko możemy zresztą obserwować w całej Europie, przy czym liczba dzieci zabijanych w łonach matek różni się w zależności od kraju. Jednocześnie promowane są tzw. alternatywne formy rodziny, które nie mogą zapewnić ciągłości pokoleniowej. Gdyby Francja, czy inne kraje UE, zdecydowały się wspierać rodzinę i macierzyństwo, nie miałyby problemów demograficznych, ale względy ideologiczne najwyraźniej przeważają nad logiką i zdrowym rozsądkiem. Warto też zwrócić uwagę, iż taka postawa wynika również z międzynarodowych zobowiązań – zarówno Unia Europejska, jak i ONZ czy WHO narzuca tym państwom zrównoważony rozwój, jednym z trzonów którego jest właśnie zabijanie dzieci w łonach matek i wspieranie ruchów migracyjnych.

Anna Wiejak

Publikacja dzięki:

Magazyn Optyka Schumana (Schuman Optics Magazine)

wydawany przez Instytut Myśli Schumana.

Kongres „Prawnicy dla Praworządności!” w Trybunale Konstytucyjnym w Warszawie

„Obserwujemy próby narzucenia Polsce i innym krajom UE standardów, które nie znajdują umocowania w traktatach. Przejawia się to w presji instytucji międzynarodowych i ingerencji w system sądownictwa krajów członkowskich, a nawet w próbach wpływania na procesy wyborcze” – mówił prezes polskiego Trybunału Konstytucyjnego Bogdan Święczkowski podczas konferencji „Prawnicy dla praworządności”, wskazując na próby naruszenia suwerenności Polski przez instytucje Unii Europejskiej. Kongres został zorganizowany przez Instytut Ordo Iuris, Niezależne Stowarzyszenie Prokuratorów „Ad Vocem” i Ogólnopolskie Stowarzyszenie Sędziów „Sędziowie RP”. Patronat nad nim objęły: pierwsza Prezes Sądu Najwyższego Małgorzata Manowska oraz Krajowa Rada Sądownictwa.

Kongres „Prawnicy dla praworządności” stanowił odpowiedź polskich środowisk prawniczych na niszczenie polskiego prawa zarówno przez obecnie rządzącą w Polsce ekipę, jak i decyzyjne środowiska ponadnarodowe, w tym przede wszystkim instytucje Unii Europejskiej.

„Dziś, jak nigdy wcześniej po 1989 r., widzimy, że spór o praworządność stał się elementem walki politycznej. Obserwujemy także próby narzucenia Polsce i innym krajom UE standardów, które nie znajdują umocowania w traktatach. Przejawia się to w presji instytucji międzynarodowych i ingerencji w system sądownictwa krajów członkowskich, a nawet w próbach wpływania na procesy wyborcze – mówił prezes Trybunału Konstytucyjnego Bogdan Święczkowski.

W podobnym tonie zwróciła się listownie do zgromadzonych przewodnicząca Krajowej Rady Sądownictwa Dagmara Pawełczyk-Woicka, której przesłanie zostało odczytane podczas kongresu. „Stosowanie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej bez oczekiwania na nowelizację ustaw, zaciera granicę między interpretacją a tworzeniem prawa, co podważa stabilność systemu prawnego i bezpieczeństwo obywateli. Tak opisane państwo przypomina ‘jaskinię zbójców’, w którym prawo staje się narzędziem arbitralnych decyzji, a nie fundamentem porządku społecznego” – alarmowała przewodnicząca.

Prokurator Krajowy Dariusz Barski zwrócił natomiast uwagę na skutki łamania prawa przez obecnie rządzącą w Polsce władzę. „Ignorowanie Konstytucji, ignorowanie zasad trójpodziału władzy organów konstytucyjnych dla osiągnięcia doraźnych celów politycznych, prowadzi do anarchizacji prawa. Jedyną metodą, aby to naprawić, jest powrót władzy wykonawczej do tego, aby działać zgodnie z literą prawa” – podkreślał.

„Władza swoim postępowaniem chciała nas zastraszyć, lecz to się jej po prostu nie udało. Ale jestem przekonany, że ta władza podejmie kolejną próbę, o ile będzie miała ku temu polityczne możliwości” – zaznaczył sędzia Piotr Schab, były Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych. Zwrócił on uwagę na nadużycia, do jakich dochodziło w sądach.

Ze wszystkich wypowiedzi przebijała troska o kondycją prawną państwa polskiego. Zgromadzeni prawnicy zapewniali, że dokumentują wszystkie przejawy łamania prawa, aby później wyciągnąć wobec winnych prawne konsekwencje.

Potrzebna reforma wymiaru sprawiedliwości

Uczestnicy kongresu nie ukrywali, że w Polsce potrzebna jest reforma wymiaru sprawiedliwości. Zasady, na których powinna się ona opierać nakreślił sędzia dr Łukasz Piebiak. „Dzisiejsza struktura sądownictwa jest anachroniczna, co niczemu nie służy. Natomiast struktura dwuinstancyjna, zarządzana w sposób menadżerski i profesjonalny, pozwoliłaby abyśmy wszyscy jako obywatele, mieli szybkie i mądre rozstrzygnięcia spraw” – zaznaczył prezes Prawników dla Polski.

Dr Łukasz Bernaciński z Zarządu Ordo Iuris mówił z kolei o istocie i celu praworządności, także w perspektywie historycznej. „Mamy bardzo długie tradycje praworządnościowe w Polsce, sięgające co najmniej XIV wieku. Natomiast nie mieliśmy dobrych tradycji w judykaturze związanych z zasadą państwa prawnego, w związku z naszą specyficzną historią m.in. z długim okresem zaborów” – uwrażliwiał prawnik.

„Obecnie mamy do czynienia z permanentną ingerencją w niezawisłość sędziowską. Pojawiły się projekty, które wprost niszczą tę zasadę poprzez próbę likwidacji podstawowej jej gwarancji, czyli zasady nieusuwalności sędziów” – wskazywał z kolei prezes Sędziów RP, sędzia Zygmunt Drożdżejko.

Uczestnicy podkreślali również potrzebę stworzenia nowej ustawy zasadniczej. „Nowa Konstytucja musi być głęboko osadzona w polskiej tradycji ustrojowej, której najbardziej charakterystycznymi cechami jest przywiązanie, z jednej strony, do idei ładu, a z drugiej strony do wolności. Jej elementem powinno być uwzględnienie wątków uniwersalistycznych, w szczególności ochrony godności i życia ludzkiego” – podkreślił poseł dr Bartłomiej Wróblewski.

Deklaracja w obronie praworządności

Prezes TK Bogdan Święczkowski podsumował konferencję słowami: „Nie brakuje tych, którzy chcą rozmawiać i działać w trosce o państwo i jego obywateli. Należą do nich uczestnicy kongresu oraz środowiska, które za nimi stoją, a wierzę, że w przyszłości będzie nas znacznie, znacznie więcej”. „To, co dziś wybrzmiało, nie było jedynie debatą – było także świadectwem odwagi i determinacji w przywracaniu konstytucyjnego ładu” – dodał.

Kongres zakończyło podpisanie deklaracji współpracy prezesa Trybunału z organizacjami społecznymi na rzecz utrzymania praworządności w Polsce. „Naszymi działaniami pragniemy odnowić zaufanie do wymiaru sprawiedliwości, przywrócić obywatelom dostęp do sprawnych i bezstronnych sądów i prokuratury, a naszej służbie właściwą rolę w jej pełnieniu, ze szczególnym uwzględnieniem niezawisłości sędziowskiej, zasad etyki zawodowej, godności i uczciwości w egzekwowaniu praw Rzeczypospolitej Polskiej ustanowionych dla zabezpieczenia ładu społecznego, praw i wolności obywatelskich” – podkreślono w deklaracji.

Prawnicy oświadczyli w niej także, że „w obliczu stale pogłębiającego się kryzysu ustrojowego, który obejmuje zakwestionowanie przez władzę wykonawczą i ustawodawczą zasad niezależności sądów i niezawisłości sędziów, jak również zasad legalizmu i praworządności, stanowiących fundament demokratycznego państwa prawnego, sprzeciwiamy się wszelkim bezprawnym działaniom podejmowanym wobec konstytucyjnych organów państwa”.

Sygnatariusze dokumentu zaapelowali „o współdziałanie wszystkich przedstawicieli środowiska prawniczego pragnących służyć Ojczyźnie praworządnej, w której równość wobec prawa, sprawiedliwość i godność ludzka znajdują stosowną ochronę”. „Czas wyrazić stanowcze wsparcie dla obiektywnego ładu konstytucyjnego. Czas na kategoryczne odrzucenie relatywizmu prawniczego przejawiającego się w działaniach władzy wykonawczej” – skonstatowali.

“Dzisiejsza deklaracja potwierdza, że nadszedł czas, by bronić suwerenności! (…) Deklaracja ta nie jest końcem, a początkiem wspólnej drogi. Jest początkiem trwałego porozumienia!” – skomentował przyjęcie dokumentu prezes Bogdan Święczkowski. W jego ocenie kongres “Prawnicy dla praworządności” potwierdził, że istnieją w Polsce środowiska gotowe do współpracy w dziele naprawy państwa w imię praworządności, poszanowania Konstytucji oraz praw obywatelskich i wolności.

Anna Wiejak

Publikacja dzięki:

Magazyn Optyka Schumana (Schuman Optics Magazine)

wydawany przez Instytut Myśli Schumana.

Prezydent Andrzej Duda

Wielka Konferencja Środowisk Konserwatywnych CPAC (Conservative Political Action Conference) odbyła się pierwszy raz w Polsce 27 maja 2025. Konferencja ta została założona w USA w 1973 roku a jej jednym z pierwszych mówców późniejszy Prezydent USA Roland Regan. CPAC skupia konserwatystów na całym świecie. Tego typu wydarzenia oprócz USA odbywają się również w krajach takich jak Australia, Japonia, Brazylia, Meksyk, Węgry oraz najmłodsza z nich odbyła się w podrzeszowskiej Jasionce przy współpracy Województwa Podkarpackiego. Wydarzenie to w Polsce organizowała Telewizja Republika. Uczestniczyło w niej wielu konserwatywnych polityków i działaczy społecznych z Polski i z zagranicy m.in. Pan Prezydent Andrzej Duda, obywatelski kandydat na prezydenta popierany również przez Instytut Myśli Schumana Pan dr Karol Nawrocki- obecny Prezydent Elekt, Kristi Noem sekretarz ds. bezpieczeństwa wewnętrznego w administracji prezydenta Donalda Trumpa czy też szef rumuńskiej partii AUR George Simion.

CPAC Polska odwiedziło również wiele znamienitych postaci z USA takich jak Matthew Schlapp- szef generalny konferencji CPAC oraz dyrektor organizacji Moms for Liberty Catalina Stubbe. Nie zabrakło również konserwatywnych posłów do polskiego i europejskiego parlamentu reprezentujących różne partie polityczne tacy jak: prof. Przemysław Czarnek, Patryk Jaki, Daniel Obajtek, Dominik Tarczyński, premier Matusz Morawiecki, Mariusz Błaszczak czy też Witold Tumanowicz, Grzegorz Płaczek, Przemysław Wipler, Ewa Zajączkowska-Hernik. Na konferencji byli również obecni samorządowcy, działacze polityczni i społeczni prezentujący szerokie spektrum konserwatystów.

Nie bez znaczenia był fakt iż CPAC Polska odbywał się na pięć dni przed drugą turą wyborów w Polsce. Tematyka, jaka królowała podczas pierwszej polskiej konferencji oscylowała wokół wolności religijnej i osobistej. Bardzo wiele wystąpień odnosiło się do chrześcijańskiego dziedzictwa naszej cywilizacji zachodniej i do konieczności jej obrony. Szczególnie mocno to wybrzmiewało w kontekście obecnych zakusów europejskich elit na stworzenie nowego neomarksistowskiego świata.

Prelegenci ze Stanów Zjednoczonych dzielili się swoją walką z liberalnymi elitami czyhającymi na wolność jednostki. Posłowie z Polski i posłowie do Parlamentu Europejskiego bardzo mocno akcentowali konieczność walki z obecnym systemem panującym w Europie Zachodniej. Szczególnie akcentując sprzeciw wobec Zielonego Ładu czy Paktu Migracyjnego. Jednak wszystkie te rozmowy odnosiły się do najważniejszego wydarzenia – wyborów prezydenckich w Polsce. Bardzo mocno akcentowano tak różne wizje świata, jakie prezentują dr Karol Nawrocki oraz Rafał Trzaskowski. Ten spór konserwatyzmu, umiłowania wolności i suwerenności narodowej z liberalizmem, lewackim radykalizmem i kosmopolityzmem.
Właśnie ta „bitwa polityczna” nałożyła się na dużo szerszą i większą batalię. Widać było że polskie wybory są bardzo ważne dla wszystkich. Skupiły one jak w soczewce tę odwieczną batalię dychotomii tak dobrze widoczną w meta polityce. Pisał o tym i mówił św. Jan Paweł II zderzając dwie cywilizacje: życia i śmierci. Bitwa swoistych wartości z antywartościami. Właśnie w takim historycznym momencie odbywał się pierwszy CPAC. Słychać było to w konkretnych wypowiedziach i wystąpieniach. Bardzo mocne wystąpienie o wartościach wygłosił George Simion, który opowiedział o jego trudnych wyborach i przestrzegał przed zewnętrzną ingerencją – w tym przypadku brukselską. „Jestem tutaj, by ostrzec polskie społeczeństwo przed tym, jak Unia Europejska stara się ukraść wolę ludzi ciągłym wtrącaniem się w wybory. Jest duża ingerencja ze strony Francji i Niemiec w wewnętrzne sprawy innych krajów europejskich. Jestem tutaj też po to, by podzielić się moim doświadczeniem, a także by zadeklarować wsparcie w procesie przywracania demokracji” – alarmował.

Mówił dużo na temat ataku lewicowych ideologii na nasz system wartości. W podobnym tonie wypowiadał się minister profesor Przemysław Czarnek, który mówił o wojnie cywilizacyjnej i zwracał uwagę, iż jesteśmy przed wielkim wirażem, z którego możemy wypaść i zginąć. Wiraż ten jest wielką szansą na wyjście do przodu. Zauważył iż mamy jeszcze ogromną szanse obronę naszego chrześcijańskiego dziedzictwa. Pan Minister przywołał słowa św. Siostry Faustyny, której Jezus powiedział, iż z Polski wyjdzie iskra. „I to my możemy jako Polacy dać ten sygnał do odnowy Europy” – uświadamiał.

Cały CPAC był bardzo mocno osadzony właśnie w nakierowaniu na wartości. Bardzo ważnymi były wystąpienia odnoszące się wprost do Polskich wyborów. Jasne poparcie sojuszników z USA i szefostwa CPAC otrzymał dr Karol Nawrocki. Bardzo mocne wsparcie dla obecnego Prezydenta Elekta wygłosił Corey Lewandowski szef kampanii Donalda Trumpa. Wspomniał o więzach łączących nas jako konserwatystów. Ale również odwołał się do św. Jana Pawła II. Dzielił się przy tym doświadczeniami z tamtej zwycięskiej kampanii.

Bardzo ciekawe wystąpienie wygłosił Przemysław Wipler, który mocno zakreślił ramy sporu dwóch cywilizacji jasno wskazując, iż lewicujący liberał Rafał Trzaskowski jest złym wyborem. Po wystąpieniu posła Wiplera na scenę wkroczył dr Karol Nawrocki, który w porywającej mowie przedstawił swoją wizję Polski i jej obrony przed lewacka agendą. Bardzo duże wsparcie dr. Nawrockiemu przekazała sekretarz ds. bezpieczeństwa wewnętrznego, uważana za jedną najbardziej wpływowych kobiet w administracji Prezydenta Trumpa Kristi Noem.

Kristi Lynn Noem z domu Arnold (ur. 30 listopada 1971 w Watertown) – amerykańska polityk, członkini Partii Republikańskiej. W latach 2011–2019 członkini Izby Reprezentantów ze stanu Dakota Południowa, w latach 2019–2025 gubernator Dakoty Południowej, od 25 stycznia 2025 roku sekretarz bezpieczeństwa krajowego Stanów Zjednoczonych.

Wprost poparła obecnego Prezydenta Elekta mówiąc, iż Stany Zjednoczone planują zwiększyć swoją obecność w Polsce. Potrzebują oni jednak dobrego i stabilnego partnera a takim jest dr Karol Nawrocki. Podzieliła się ona również swoją historią i historią walki o uwolnienie USA od lewicowej, globalistycznej ideologii.

Ostatnie przemówienie wygłosił prezydent Andrzej Duda. Również odniósł się do kandydatury dr. Nawrockiego, którego bardzo mocno poparł, ale również podsumował swoją 10-letnią służbę dla Polski. Po obejrzeniu wzruszającego klipu podsumowującego kadencję prezydent otrzymał pamiątki związane z pierwszym CPAC Polska. Ostatnim akcentem była kolacja. Przed nią jednak odbyła się rzecz niebagatelna. Został podpisany list intencyjny między organizacją „Katolicy z Karolem Nawrockim”, którą współtworzy Instytut Myśli Schumana a organizacją z USA Catholics for Trump. Była to bardzo ważna i wzniosła uroczystość. CPAC Polska – I edycja, liczymy, iż nie ostatnia – jest wybitną inicjatywą, która powinna zrzeszać jeszcze więcej działaczy i środowisk konserwatywnych.

Tomasz Pysiak

Publikacja dzięki:

Magazyn Optyka Schumana (Schuman Optics Magazine)

wydawany przez Instytut Myśli Schumana.

Na Akademii Nauk Stosowanych w Kielcach powstaje Koło Naukowe Roberta Schumana.

Na Akademii Nauk Stosowanych w Kielcach powstaje Koło Naukowe Roberta Schumana. Instytut Myśli Schumana podpisał z uczelnią list intencyjny w tej sprawie. Na czerwiec zaplanowano spotkanie inauguracyjne.

„Inicjatywa, aby na Akademii Nauk Stosowanych utworzyć Koło Naukowe Roberta Schumana wyszła z Instytutu Myśli Schumana. Podczas jednej z konferencji między kierownictwem Instytutu Myśli Schumana a władzami Wydziału Prawa narodził się pomysł, żeby Koło utworzyć, chociażby z tego względu, że uczelnie podpisały list intencyjny – mówi Magazynowi Optyka Schumana dr Maksymilian Ślusarczyk. „Jesteśmy na etapie początkowym. Przesłałem do Instytutu Myśli Schumana projekt statutu, który będą akceptować również władze uczelni i wydziału. Myślę, że nie będzie większych uwag, bo uczelnia jest żywo zainteresowana w powstaniu koła – dodaje.

„Proces tworzenia trwał bardzo długo. Koło składa się z kilkunastu studentów zaocznych, więc raz, że zajęcia mają dość rzadko, dwa, że to są ludzie w większości pracujący, więc mający ograniczone możliwości czasowe. Składa się obecnie ze studentów drugiego, a wiem, że przystąpią też studenci trzeciego roku prawa – za chwilę trzeciego i czwartego właściwie, od nowego roku. Ze strony Instytutu i uczelni zostałem poproszony, żeby zostać opiekunem tego koła – wyjaśnia podkreślając, iż żywi nadzieję, „że jeszcze pod koniec tego roku akademickiego, w czerwcu odbędzie się jedno, dwa spotkania, żebyśmy wystartowali, a już pewnie bardziej z impetem ruszymy na przełomie września, października, kiedy już zaczną się zajęcia w nowym roku”.

Pytany o szczegółowy plan działania dr Maksymilian Ślusarczyk odpowiada: „Będziemy realizować te cele, które są wskazane w statucie, czyli promowanie myśli Roberta Schumana, szerzenie wartości chrześcijańskich poprzez działalność Instytutu, również aktywność społeczna, żeby propagować kierunek oddolnego oddziaływania na kierunek rozwoju struktur unijnych, co łączy się niepodzielnie z Robertem Schumanem. To są nasze podstawowe cele. Na pewno z tych bieżących zadań będziemy odbywać spotkania w ustalonych cyklach”.

Koło będzie posiadało stałych członków, jak i członków honorowych, którzy nie są studentami, ale będą w miarę swoich możliwości uczestniczyli w jego działaniu. „Będziemy starali się realizować konferencje naukowe. Z tego, co mi wiadomo od władz uczelni uczelnia dysponuje też możliwością pomocy w publikacji artykułów po konferencyjnych czy materiałów. Jestem pewien, że będziemy z tego korzystać. Zarówno na spotkania cykliczne, jak i na konferencje będziemy starali się zapraszać gości z zewnątrz. Osobiście staram się, aby nawiązać współpracę też z innymi uczelniami, ale to dopiero w przyszłości” – nie kryje dr Ślusarczyk.

Tomasz Pysiak, dyrektor zarządzający w Instytucie Myśli Schumana nie ma wątpliwości, że Koło Naukowe Roberta Schumana na Akademii Nauk Stosowanych w Kielcach ruszy sprawnie. „Statut jest bardzo dobrze napisany, bardzo jasno pokazuje misję koła. Jednocześnie daje dużą swobodę członkom tego koła naukowego, ponieważ uważamy, że rozwój własny musi być związany z odpowiedzialnością. Dlatego też studenci, którzy będą tworzyć to koło łącznie z ich opiekunem, panem doktorem Maksymilianem Ślusarczykiem, będą mogli kreować to koło zgodnie ze swoimi potrzebami, potrzebami uczelni. Każda uczelnia jest specyficzna i dostosowanie statutu do tej specyfiki jest bardzo istotne. Tutaj to nam się udało, a właściwie udało się panu dr. Ślusarczykowi z grupą studentów” – mówi.

„Bardzo się cieszę, że to koło powstało. Myślę, że głównym moim oczekiwaniem wobec koła jest pogłębienie współpracy z Instytutem, przekazywanie nie tylko spraw związanych z popularyzacją Czcigodnego Sługi Bożego Roberta Schumana, ale również zwrócenie uwagi na te sprawy społeczne, rozwoju społecznego. Jestem przekonany, że te oczekiwania zostaną spełnione” – zaznacza.

Koła Naukowe Roberta Schumana mają za zadanie nie tylko zgłębianie i promowanie myśli Roberta Schumana, ale również zapewnienie formacji zgodnej z katolickimi wartościami.

Karolina Maria Koter

Publikacja dzięki:

Magazyn Optyka Schumana (Schuman Optics Magazine)

wydawany przez Instytut Myśli Schumana.

prof. Margriet Krijtenburg z uniwersytetu w Hadze

Uroczystą Mszą Świętą rozpoczęło się 12 maja w Lublinie Międzynarodowe Forum „Międzynarodowa Konferencja na temat Różnic Międzykulturowych” w ramach Akademii Schumana. Wybitni naukowcy wraz z liderami Koła Naukowego Kreatywnych Liderów Schumana przez trzy dni zastanawiali się nad najbardziej aktualnymi problemami dotyczącymi nie tylko młodzieży. Wśród znamienitych gości znalazła się prof. Margriet Krijtenburg z uniwersytetu w Hadze oraz prof. Maciej Münnich z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Patronat nad wydarzeniem objął Instytut Myśli Schumana.

Kreatywni Liderzy Schumana wraz z ekspertami starali się odpowiedzieć m.in. na pytanie dlaczego Hamas, Hezbollah i Huti nadal walczą mimo że nie mają szans na wygraną. „Niemożliwe jest, aby Hamas podbił Tel Awiw czy Jerozolimę, ale mamy żołnierzy walczących w Gazie. Jaki jest więc sens? Wyobraź sobie, że prowadzisz wojnę: straciłeś swoje terytorium, twoje straty są osiem razy większe niż twojego wroga i mówisz „Nie, nadal walczymy”” – mówił prof. Maciej Münnich z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wyjaśnił, iż wszystkie te organizacje liczą na szybką islamizację dotychczas jeszcze niezajętych przez islam terenów i stąd bierze się ich zaciekły upór.

Uczestnicy pochylili się również nad problemami związanymi z wojną na Ukrainie koncentrując się na kwestii prowadzonych przez Rosję działań propagandowych, warunkach, w jakich żyją uchodźcy oraz życiu codziennym w zniszczonym rosyjskimi bombami kraju. Anna Dejanović zaprezentowała ujmujące prace plastyczne ukazujące wojenną rzeczywistość a także siłę przetrwania narodu ukraińskiego.

Europa Schumana

„Mówienie o Schumanie jest najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, ponieważ Schuman jest niesamowity. Myślę, że myśl Schumana jest niezwykle ważna” – mówiła prof. Margriet Krijtenburg wskazując, iż był on pierwszym, który rozpoczął pokojową rewolucję w Europie. „Jest niezwykle nieznany. Nikt go nie zna. To takie smutne, więc bardzo się cieszę, że interesuje was Schuman i proszę, rozpowszechnijcie w świecie, kim jest Schuman” – podkreślała zwracając się do licznie zgromadzonej młodzieży. Przypomniała, że Europa nigdy nie cieszyła się okresem tak długiego pokoju, jak ma to miejsce w tej chwili, a jest to zasługa koncepcji wypracowanej właśnie przez Sługę Bożego Roberta Schumana. „Bez Deklaracji Schumana mielibyśmy konflikty” – skonstatowała. Prof. Krijtenburg wskazywała przy tym na konieczność poznawania duchowości Roberta Schumana, ponieważ bez tego nie sposób zrozumieć motywów, którymi się kierował podejmując takie a nie inne decyzje. „Wszystkie sprawy konsultował z Bogiem i pytał Go, jak ma postąpić w danej sytuacji” – mówiła.

W tym kontekście przypomniała, że Schuman wcale nie chciał być politykiem, ale został wybrany do francuskiego parlamentu, który to wybór przyjął z pokorą traktując go jako swoje powołanie. „Dlatego przyjaciele i wrogowie szanowali go ze względu na jego spójność życia” – stwierdziła. Wyjaśniała, że tylko tak uformowany człowiek mógł uczynić z narzędzia wojny – chodziło o węgiel i stal – narzędzie pokoju i umieścić je na ponadnarodowym poziomie, aby nie były ani francuskie, ani niemieckie. „Każdy z nas jest powołany do takiego życia, nawet jeżeli ktoś twierdzi, że jest ateistą, ponieważ wszyscy jesteśmy dziećmi Boga” – dodała.

Obok zasady pomocniczości wskazała, iż zarówno ekonomia, jak i polityka powinny służyć człowiekowi, a nie odwrotnie i tak też postrzegał to Robert Schuman.

Być liderem

Jednym z poruszanych podczas konferencji tematów była kwestia przywództwa. Młodzi adepci tej sztuki nabywali wiedzę, jak działać, aby być dobrym liderem, aby później w praktyce wykorzystywać nabyte kompetencje.

Pytany, dlaczego zdecydował się dołączyć do młodych liderów Schumana Pablo Vallejo odpowiedział: „Zawsze byłem podekscytowany obszarem międzykulturowości i interakcji, które miały na celu zjednoczenie nas, młodych ludzi z całego świata. Jedną z podstawowych wartości Roberta Schumana była jedna z wartości programu Erasmus, a programem Unii Europejskiej było to, że kultury z różnych części świata mogą spotykać się jako przyjaciele, a nie wrogowie. Kiedy więc usłyszałem o organizacji tego wydarzenia, byłem naprawdę podekscytowany i bardzo szczęśliwy, że mogę być uczestnikiem tego wspaniałego wydarzenia”.

Odnosząc się do tematyki konferencji i prowadzonych paneli, Pablo Vallejo przyznał, że „było do wspaniałe doświadczenie i niezwykła przygoda”. „Otworzyło mój umysł, moją perspektywę, moje oczy. Słyszałem o doświadczeniach ludzi, miałem bliski kontakt z ludźmi z Bliskiego Wschodu, z Afryki, z Azji – wszyscy wnoszą odrobinę smaku do stołu, jeżeli mogę użyć tej kulinarnej przenośni” – podkreślał.

„Nie słyszałem wcześniej o Robercie Schumanie, ale im więcej o nim słyszę, tym bardziej inspiruje mnie bliższe poznanie go. Myślę, że jest on bardzo inspirującą osobą, kimś, kto był nie tylko wielkim wierzącym, inspiracją dla katolików, ale także kimś, kto aktywnie działał społecznie na rzecz dobra Europejczyków” – stwierdził pytany, kim dla niego jest Robert Schuman.

Trzydniowej konferencji towarzyszyły dyskusje i warsztaty. „Organizatorom – członkom Koła Naukowego Kreatywnych Liderów Schumana należą się wielkie gratulacje. Szeroki zakres tematyczny, wybitni eksperci i interesujące panele – wszystko to bardzo wiele wniosło w intelektualną rzeczywistość nie tylko Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, jak sądzę” – powiedziała uczestnicząca w Forum Anna Wiejak, redaktor naczelna Schuman Optics Magazine. „Nagrania z Międzynarodowej Konferencji na temat Różnic Międzykulturowych są dostępne na kanale YouTube Instytutu Myśli Schumana” – dodała. „Mam nadzieję na więcej tego typu inicjatyw. Widać, że Koło Naukowe Kreatywnych Liderów Schumana działa bardzo prężnie i to naprawdę cieszy tym bardziej, że Instytut Myśli Schumana jest tym, który zainicjował jego powstanie. Bardzo nas cieszy, że możemy współpracować z młodymi, zdolnymi ludźmi, którzy mają jeszcze przed sobą całe życie, a już tak wiele zdołali osiągnąć” – skonstatowała.

Karolina Maria Koter

Publikacja dzięki:

Magazyn Optyka Schumana (Schuman Optics Magazine)

wydawany przez Instytut Myśli Schumana.

Komisja Europejska przyjęła Europejski Pakt Oceaniczny, kompleksową strategię mającą na celu lepszą ochronę oceanu i promowanie niebieskiej gospodarki. Zakłada on dekarbonizację wszystkich flot rybackich w obrębie Unii Europejskiej, co będzie stanowiło dobicie tego sektora w imię chorej ideologii klimatyzmu.

NASTĘPNA GŁUPOTA: FuelEU Maritime to rozporządzenie, które weszło w życie 1 stycznia 2025 r. i zostało przyjęte przez UE w celu zwiększenia udziału paliw odnawialnych i niskoemisyjnych w miksie paliwowym międzynarodowego transportu morskiego w UE. FuelEU Maritime ustala wymagania dotyczące średniej rocznej intensywności emisji gazów cieplarnianych w energii wykorzystywanej przez statki pływające w obrębie UE lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Intensywność ta jest mierzona jako emisja gazów cieplarnianych na jednostkę energii (gCO2e/MJ), a emisje gazów cieplarnianych są obliczane w perspektywie „od studni do przebudzenia”. Obliczenia uwzględniają emisje związane z wydobyciem, uprawą, produkcją i transportem paliwa, oprócz emisji z energii wykorzystywanej na pokładzie statku.

Już wcześniej Unia Europejska w ramach pakietu Fit for 55 przyjęła rozporządzenie FuelEU Maritime, promujące stosowanie odnawialnych i niskoemisyjnych paliw w transporcie morskim. Jego celem jest zmniejszenie o 80 proc. emisji CO2 z paliw stosowanych w transporcie morskim do 2050 roku. Strategia Międzynarodowej Organizacji Morskiej zakłada, że w 2050 roku transport morski ma być już neutralny klimatycznie. Sformułowano też cele pośrednie zakładające zmniejszenie całkowitej rocznej emisji gazów cieplarnianych z żeglugi międzynarodowej o 30 proc. (lub co najmniej 20 proc.) do 2030 roku i o 80 proc. (lub co najmniej 70 proc.) do 2040 w porównaniu z 2008 rokiem. Wszystkie te regulacje dotyczyły transportu pasażerskiego i towarowego i dopiero Europejski Pakt Oceaniczny wyszczególnia kutry rybackie jako obiekt dekarbonizacji. Zresztą powiedziała o tym sama Ursula von der Leyen: „Pakt Oceaniczny pomoże naszym flotom rybackim zmodernizować się i zdekarbonizować”.

Szefowa Komisji Europejskiej dodała: „Oczywiście, zdekarbonizowanie naszych flot rybackich jest absolutnie racjonalne, jeśli chcemy, aby nasz sojusznik, Ocean, magazynował CO2 i nie był już dłużej dotknięty zanieczyszczeniami. Będziemy wspierać wykwalifikowaną siłę roboczą nowej generacji i wyrównamy szanse z naszymi międzynarodowymi konkurentami. Pakt pomoże również społecznościom przybrzeżnym budować nowe modele biznesowe, które przyniosą korzyści zarówno naturze, jak i ludziom”.

Kompromitacja szefowej KE

Argumentacja Ursuli von der Leyen nie wytrzymuje konfrontacji z rzeczywistością. Po pierwsze właścicieli kutrów – w szczególności tych na Morzu Bałtyckim – nie stać na to, aby przerabiać ich napęd na paliwo, które KE uzna za ekologiczne. Połowy bardzo często są słabe, nie posiadają zatem zasobów pieniężnych na tego typu inwestycje. To po pierwsze, po drugie zaś Ursula von der Leyen wykazała się brakiem podstawowej wiedzy na temat oceanów, ponieważ one nigdy nie będą „magazynami” CO2, jako że są głównymi emiterami tego gazu. Również w przypadku Paktu Oceanicznego widać wyraźnie, że ideologia nadal przysłania zdrowy rozsądek. To jednak nie koniec absurdów.

Farmy wiatrowe wzdłuż wszystkich wybrzeży UE?

„Społeczności przybrzeżne są siłą napędową zrównoważonej i konkurencyjnej gospodarki niebieskiej. Dostarczają Europejczykom zdrową i zrównoważoną żywność oraz czystą i niedrogą energię odnawialną pochodzącą z morza. Zapewnienie przyszłości tym społecznościom jest zatem kluczowe. Komisja przedstawi specjalną strategię rozwoju i odporności społeczności przybrzeżnych UE oraz przeprowadzi konsultacje z zainteresowanymi stronami w sprawie nowej strategii dla wysp, a także zaktualizowanej strategii dla regionów najbardziej oddalonych. Ponadto Komisja przedstawi wniosek w sprawie utworzenia europejskich rezerw niebieskiego węgla” – czytamy w nocie prasowej Komisji Europejskiej.

Widać zatem wyraźnie, że KE nadal zamierza stawiać na energię z morskich farm wiatrowych oraz „zrównoważoną żywność” czyli zgodną z założeniami Zielonego Ładu. Każda inicjatywa Komisji Europejskiej, również niewinnie brzmiący Pakt Oceaniczny, przybliża nas do klimatycznego kagańca tworzonego europejskiego superpaństwa. Warto dodać, że KE zamierza zwiększyć nadzór nad statkami do połowów przy wykorzystaniu satelitów i AI. Może się zatem okazać, iż jeśli algorytm uzna, że dana jednostka przekroczyła swój limit CO2, nie otrzyma pozwolenia na opuszczenie portu. Tym sposobem odetnie się przynajmniej część rybaków od możliwości połowów ryb i branża ta będzie się zwijać, dzieląc los innych, w które KE uderza swoją nieodpowiedzialną polityką.

Anna Wiejak

współpraca: W. Maszewski

Publikacja dzięki:

Magazyn Optyka Schumana (Schuman Optics Magazine)

wydawany przez Instytut Myśli Schumana.

Przemoc władzy jest wpisana w trzon ideowy forsowanych zmian traktatowych, a mianowicie w Manifest z Ventotene. „Demokraci nie potępiają przemocy co do zasady, jednakże uciekają się do niej jedynie wtedy, gdy większość opowiada się za koniecznością jej zastosowania, to jest – innymi słowy – gdy jest to niemalże nieistotna „kropka nad i”, dlatego też przywódcy demokratyczni spełniają dobrze swą rolę jedynie w czasach spokojnych, gdy lud jako całość aprobuje fundamentalne struktury w ich istniejącym kształcie, zaś pożądane zmiany dotyczą aspektów względnie drugorzędnych. W czasach rewolucyjnych, gdy nie chodzi o zarządzanie instytucjami, lecz ich tworzenie, praktyka demokratyczna ponosi sromotną klęskę” – przekonują w dokumencie włoscy komuniści Altiero Spinelli i Ernesto Rossi, dla których przemoc jest dobrym narzędziem tworzenia nowego porządku politycznego i społecznego. „Dyktatura partii rewolucyjnej stworzy nowe państwo, a wokół niego – nową, prawdziwą demokrację” – stwierdzają.

Co ciekawe obydwaj nie zaliczają komunizmu w poczet totalitaryzmów. Dokładnie ten sam schemat widać w obecnych unijnych strukturach, których urzędnicy mówią o „demokracji” tam, gdzie tej demokracji najbardziej brakuje. To właśnie dlatego ani Komisja Europejska, ani żadna z unijnych instytucji nie zareagowała, kiedy w Polsce w sposób brutalny łamane było prawo i praworządność. Z ich perspektywy „demokracja walcząca” postępuje w sposób jak najbardziej właściwy, zgodny z wytycznymi zawartymi w Białej Księdze ws. przyszłości Europy z 2019 roku oraz narzucanymi zmianami traktatowymi.

Obecnie trwają próby utworzenia wspólnej europejskiej armii, ale nie po to, aby broniła granic zewnętrznych, czy któregokolwiek z państw członkowskich, ale żeby stanowiła siłę reakcji na społeczne bunty. Znów powróćmy do zapisów „Manifestu z Ventotene”: „Już teraz, słowem i czynem, dążąc do powiązania w jedno różnych tendencji, które kształtują się z pewnością w wielu krajach, należy kłaść fundamenty pod powstanie ruchu, który byłby w stanie zmobilizować wszelkie siły w tym celu, aby zrodził się nowy organizm – największe i najbardziej innowacyjne dzieło, jakie od stuleci powstało w Europie. Będzie to stabilne państwo federalne, dysponujące europejską armią w miejsce wojsk narodowych. Nieodwołalnie pokonane zostanie dążenie do gospodarczej samowystarczalności poszczególnych krajów – kręgosłup reżimów totalitarnych. Państwo to wyposażone będzie w organy i narzędzia pozwalające na wyegzekwowanie w sfederowanych państwach uchwał służących utrzymaniu wspólnego porządku, przy czym państwa te zachowają autonomię, pozwalającą na obranie takiego kształtu życia politycznego, jaki zgodny jest ze specyfiką danego ludu”.

W powyższym fragmencie uderza również plan pozbawienia państw narodowych ich własnych armii. Nie tylko zatem mają podlegać opresji ze strony europejskich czynników siłowych, ale docelowo mają nie mieć możliwości obrony przed agresją z zewnątrz. To bardzo niebezpieczne w szczególności dla państw Europy Środkowo-Wschodniej, realnie zagrożonych ze strony Rosji.

Wracając jednak do nadużywania władzy i stosowanej przy tym przemocy należy przewidywać, że to zjawisko będzie eskalowało, ponieważ ani wewnątrz Polski, ani na zewnątrz nie istnieją czynniki, które miałyby wolę powstrzymania tego trendu. Warto zauważyć, że dla KE Polska jest poletkiem doświadczalnym dla implementowania nowego systemu noszącego cechy totalitaryzmu. Jeżeli Polacy poddadzą się temu, podobny los czeka społeczeństwa na Zachodzie.

Anna Wiejak

Publikacja dzięki:

Magazyn Optyka Schumana (Schuman Optics Magazine)

wydawany przez Instytut Myśli Schumana.

„Sądzę, że jest to proroczy sygnał” – powiedział podczas wieczoru wyborczego w telewizji TRWAM prof. Zbigniew Krysiak odnosząc się do cytatu z Biblii, jaki dr Karol Nawrocki wygłosił podczas oczekiwania na wynik głosowania w wyborach prezydenckich. Przewodniczący Insytutu Myśli Schumana zauważył przy tym, że kandydat postulujący zabijanie nienarodzonych dzieci w łonach matek nie może mieć Bożego błogosławieństwa.

prof. Zbigniew Krysiak. Przewodniczący Insytutu Myśli Schumana

„Obawiałem się, że tak będzie” – mówił prof. Zbigniew Krysiak, odnosząc się do pierwszych wyników sondażowych dających niewielką przewagę Rafałowi Trzaskowskiemu. „Moja pierwsza refleksja dotyczyła tego, jaka jest percepcja wyborców, czyli co widzą w kandydatach. Wydaje mi się – zresztą rozmawiałem z wieloma wyborcami na ten temat – że bezpośredni ogląd osoby jako takiej, nie wchodząc w jakieś głębsze szczegóły czy rozważania, nawet te, które pojawiały się w mediach, ma tu znaczenie. Pamiętajmy, że my tutaj, grupy ekspertów stale śledziły i analizowały wszystkie szczegóły, natomiast wyborca, z różnych powodów, nie miał na to dużo czasu. Rzeczą, która wydaje się istotnie zadziałała na rzecz Trzaskowskiego jest to, że on się nie wypowiadał na temat programu. Myślę, że na rzecz Nawrockiego zadziałało komunikowanie, jasne komunikowanie programu. Trzaskowski obawiał się, że jeżeli będzie bardziej eksplorował te sprawy, które są jednak dla większości społeczeństwa, tak jak było to w sondażach jeszcze przed poprzednimi wyborami, dotyczących CPK czy granicy czy migrantów, to na tym straci” – analizował.

Trzaskowski gwarantem superpaństwa

Wskazywał jednocześnie na to, co się nie przedostało do percepcji wyborców, o co idzie gra, a mianowicie superpaństwo, ubolewając, iż w percepcji wyborców było to, że są to kolejne z wielu wyborów prezydenckich, podczas gdy w rzeczywistości waga tych wyborów była zdecydowanie większa niż poprzednich. „Różne negatywne opinie na temat danego kandydata też w jakiś sposób miały wpływ, ale jak się wydaje w decyzjach wyborców nie była rozstrzygającą sprawa tego, że my stoimy w obliczu wejścia w funkcjonowanie superpaństwa, czyli pewnej anihilacji, neutralizacji naszego państwa, naszego narodu, jakiegoś można powiedzieć też zmarginalizowania” – doprecyzował.

„Zresztą Trzaskowski tego nie akcentował mówiąc o superpaństwie. Przypomnę, pani Ursula von der Leyen na początku kolejnej swojej kadencji powiedziała dość jasno, że ona chce w tej kadencji doprowadzić do stworzenia superpaństwa. I to oczywiście na początku, czy też w trakcie działania premiera Tuska – widzieliśmy te różnego typu agresywne działania: więzienia, atakowanie różnych instytucji, później w czasie kampanii zostało to trochę zredukowane i Trzaskowski tego nie eksplorował” – przypomniał szef Instytutu Myśli Schumana.

Odnosząc się do sfery wartości prof. Krysiak przypomniał cytat z Biblii, jaki Karol Nawrocki zacytował podczas wieczoru wyborczego: „Jeśli upokorzy się mój lud, nad którym zostało wezwane Moje Imię, i będą błagać i będą szukać mego oblicza, a odwrócą się od swoich złych dróg, ja z nieba wysłucham i przebaczę im grzechy, a kraj ich ocalę”. „Nie sądzę, żeby to była sugestia szefa sztabu Nawrockiego. Sądzę, że jest to proroczy sygnał skierowany głównie do katolików, bo przecież wyborcami Trzaskowskiego są też katolicy. Ten fragment mówi o ważnej, podstawowej sprawie, to jest zabijanie nienarodzonych dzieci. Dzisiaj wyborcy, którzy głosują na Trzaskowskiego, nie mają pewnego dylematu z tym. Ta cisza wokół ważnego elementu dziesięciu przykazań nie była przez środowiska katolickie nagłaśniana. Tu nie chodzi o to, żeby atakować, osądzać kogoś, tylko mówimy tutaj o tym, że formułowanie czy kierunki działania Polski, w której uwzględnia się coraz mocniej potrzebę wprowadzenia na szeroką skalę zabijania nienarodzonych dzieci, to na pewno Panu Bogu się nie spodoba” – mówił. „My nie wiemy oczywiście kto wygra, ale bardziej ważne jest, jak przemawiać do umysłów i do serc wszystkich katolików” – podkreślał.

„Dzisiaj wiemy, że w obozie wyborców Trzaskowskiego jest wielu katolików, którzy chodzą do Kościoła i dla nich nie jest problemem, czy zabija się te dzieci, czy nie, hasło Trzaskowskiego, że pierwszą z ustaw, którą wprowadzi to będzie możliwość zabijania dzieci nienarodzonych. Ale to zabicie dziecka w dziewiątym czy w ósmym miesiącu nie spotkało się z jakimś mocnym głosem katolików czy Kościoła czy biskupów. I ten cytat, który Nawrocki zaprezentował, jest pewnym głosem – ja to tak traktuję – Pana Boga, żebyśmy pomyśleli, o co tutaj chodzi” – kontynuował swoją myśl.

„Dzisiaj te dyskusje na temat, kto wygra, dlaczego, te techniki czy taktyka wyborcza, kto będzie w parlamencie, szukanie kompromisów, żeby tylko być u władzy kosztem różnych ważnych wartości z perspektywy wiary, prowadzi do sytuacji, w której dobrobytu, swobody i rozwoju, wolności nie można się spodziewać” – skonstatował prof. Krysiak.

Ekonomista przypomniał przykład Izraela, który cieszył się dobrobytem, kiedy wyszedł z niewoli egipskiej, po czym wpadł w niewolę babilońską, ponieważ zszedł z drogi dziesięciu przykazań. „Wydaje mi się, że jeżeli rozmawiamy o tej sprawie, nie można o tym zapomnieć. Powstaje pytanie, co z tym dalej. Dzisiaj Trzaskowski powiedział na tym wystąpieniu, że Polska jest podzielona pół na pół, że będzie chciał być prezydentem też tej drugiej połowy Polaków, ale ja się pytam, w jaki sposób, jeśli pan proponuje depopulację, złą demografię? Zabijanie dzieci prowadzi do zmniejszania populacji, przez co ekonomia nie może się rozwijać. To jest ścieżka przyspieszająca proces degradacji nie tylko społecznej, nie tylko mentalnej, psychicznej, czy też kulturowej, ale też właśnie ekonomicznej” – alarmował.

Przewodniczący Rady Programowej Instytutu Myśli Schumana odniósł się również do kwestii centralizacji Unii Europejskiej w jedno potężne superpaństwo. Pytany o opinię Rafała Trzaskowskiego, który stwierdził, że kompetencje UE są już tak szerokie, że nie ma czego poszerzać, czy ta wypowiedź jest zgodna ze stanem faktycznym, prof. Zbigniew Krysiak odpowiedział: „Odwołam się do Schumana. Na rok przed śmiercią Schumana, a umarł w 1966 – sługa Boży, część formalna procesu beatyfikacyjnego została zakończona – przestrzegał on: wystrzegajcie się tych, którzy was uwodzą w poczuciu dobra, w poczuciu bezpieczeństwa, w poczuciu pomyślności, w poczuciu myślenia, że wszystko jest w porządku, bo ich celem – on wprost formułuje takie zdanie – jest zabicie duszy naszych narodów. Myśląc o tej duszy historycznej, o tych dwóch tysiącach lat dziedzictwa, historii chrześcijaństwa, o tych zdobyczach kultury, o zdobyczach związanych z ekonomią, we wszystkich właściwie dziedzinach, on mówi: musimy się przeciwstawić temu nie tylko dla samego przeciwstawienia się, ale po to, żeby zachować tę duszę, ten charakter, tę siłę na przyszłość, dla naszych dzieci. Schuman wypowiada to na tle świadomości tego, że Altiero Spinelli zaproponował tą tragiczną strategię tworzenia superpaństwa polegającą na tym, że usuwa się narody, usuwa się państwowość, tworzy się jeden uniform, jakąś masę, usuwa się parlamenty narodowe, instytucje narodowe, ponieważ on uznał to za niebezpieczeństwo dla tzw. nowoczesnej i nowej demokracji. Altiero Spinelli był krytyczny tylko wobec totalitaryzmu i metod stosowanych przez Hitlera, natomiast uznawał on stosowanie przemocy jako słuszne narzędzie w procesie dochodzenia do superpaństwa. Czyli przypomnijmy sobie komunizm i Związek Radziecki, tę przemoc, która była realizowana i przez Stalina była związana właśnie z tą myślą ideologiczną, żeby doprowadzić do ‘dobrobytu’, bo takie hasła głoszono. Oczywiście skończyło się to tragicznie. Tutaj mamy te podobieństwa. Tylko że w przypadku Spinellego ten ustrój totalitarny, superpaństwo miało polegać właśnie na tym, że tymi, którzy decydują, jest grupa oligarchiczna kapitałowa i grupa ideologiczna, czyli mamy ideologię, która łączy się z kapitałem i stanowi silne oręże do podporządkowania sobie pozostałych ‘mas’ – tak oni na to spoglądali”.

„Ważnym ich celem było usuwanie własności. Spinelli uważał, że ludzie posiadając własność, kapitał, będą przeszkadzali w procesie nadzorowania i kontroli. I dzisiaj widzimy realizację tego procesu. Przypomnijmy, że propozycje zmian traktatowych, które od pewnego czasu idą do przodu, są jeden do jednego zapisami z Manifestu z Ventotene Spinellego. Tu trzeba podkreślić, że nie chodzi o federalizację, bo federalizacja byłaby jeszcze miękką formułą. Tu chodzi po prostu o superpaństwo, gdzie Polska czy inne narody byłyby tylko strefami geograficznymi, gdzie ludzie pracują, konsumują, natomiast nie mają żadnej tożsamości, kultury, wpływu na cokolwiek, co mają w swoim domu” – przestrzegał.

„Powołałem się na wypowiedź pani Ursuli von der Leyen. Przecież jeszcze zanim Donald Tusk objął władzę pani Ursula powiedziała: Donald, oczekujemy, że zostaniesz premierem. Wielu komentatorów, którzy znają okoliczności, wypowiadało się na ten temat, że ten proces, to wsparcie w tym zakresie idzie ze strony właśnie tych grup oligarchicznych, czy środowisk, które te cele czy działania superpaństwowe nadzorują, czy też kontrolują” – dodał.

Prof. Zbigniew Krysiak przypomniał, że w czasie rządów Prawa i Sprawiedliwości ze strony unijnych organów atakowane były te obszary, które nie pasowały Brukseli – Ursuli von der Leyen i zwolennikom stworzenia superpaństwa. „Czyli sprawa rodziny i sprawa dzieci” – wyjaśnił przytaczając jako przykład naciski na Polskę, aby wprowadziła mordowanie nienarodzonych dzieci dostosowując się pod tym względem do tzw. standardów unijnych. „Różne sprawy, które się pojawiały były tylko drugoplanowym elementem w tych dyskusjach, czy tych tarciach. Działania tych ośrodków superpaństwowców zmierzają do tego, żeby zneutralizować funkcjonowanie rodziny. Jeśli nie będzie rodziny, nie będzie wspólnoty, nie będzie wspólnoty lokalnej, nie będzie wspólnoty regionalnej, nie będzie wspólnoty narodowej” – wyliczał ekspert.

Odnosząc się do poparcia Rafała Trzaskowskiego dla liberalizacji prawa aborcyjnego prof. Zbigniew Krysiak ocenił: „To jest element kluczowy, który jest elementem planu strategicznego Spinellego. Pamiętajmy, tam celem jest zniszczenie rodziny, dzieci, gospodarki. Gospodarka Unii Europejskiej cofa się, jest coraz dalej od Stanów Zjednoczonych. Jeszcze 10-14 lat temu była na poziomie USA. Trzeba mieć świadomość, że tam nie ma chęci, żeby to poprawiać”.

Zwrócić się do Schumana

„Chodzi o to, żeby nie iść ścieżką superpaństwa z ideologią Spinellego, tylko powrócić do Europy Schumana. Czyli nie hasło „wychodzimy z unii”, tylko zwrócenie się do Schumana. Nieodrobioną lekcją przez wiele prawicowych kręgów politycznych – dotyczy to również mediów – jest to, że nie pokazuje się Europy Schumana, jak ją konstruował, realizował. Nawet ci czołowi politycy w Polsce rzadko albo wcale o tym nie mówili. I dzisiaj, żeby skutecznie przeciwstawić się dążeniu do superpaństwa budując swego rodzaju ruch oporu przeciwko superpaństwu, trzeba pokazać Europę Schumana” – wskazywał.

Pytany, dlaczego młodzi ludzie, którzy akceptują Unię Europejską w większości zagłosowali na kandydata, który ma do tej Unii Europejskiej krytyczny stosunek i dostrzega jej wady, przewodniczący Rady Programowej Instytutu Myśli Schumana pozdrawiając wszystkich kibiców odpowiedział: „Młodzi mają to wyczucie, zdrowe myślenie, stosunkowo szybką intuicyjną ocenę tych negatywnych trendów, które obserwujemy w Polsce prawie od dwóch lat. W związku z tym ten element, czy ta właściwość w jakiś sposób się odzwierciedliła. To jest ten potencjał, który warto zagospodarować, ale trzeba pokazywać Schumana, jakiej on chciał Europy”.

„Jak mam spotkania dla młodych ludzi na Zachodzie Europy i opowiadam o Schumanie. Również w polskich szkołach robimy – jako Instytut Myśli Schumana – konkursy o Schumanie, to młodzi ludzie zwracają się często do nauczycieli i mają pretensje: dlaczego żeście nam o tym nie mówili? Na Zachodzie po moich wystąpieniach również są takie refleksje. Dzisiaj wielkim zadaniem środowisk prawicowych, ale nie tylko, Kościoła, w momencie kiedy jest proces beatyfikacyjny Schumana, jest tworzenie różnych grup i zapładnianie tą myślą, bo to jest myśl praktyczna. Dzisiaj, kiedy mamy Leona XIV, to jest kontynuacja Leona XIII czyli papieża nauki społecznej Kościoła. Dzisiaj ludzie potrzebują zrozumieć społeczne modele funkcjonowania gospodarki i społeczne sprawy w kontekście tego praktycznego, aplikacyjnego zastosowania. Robert Schuman to robił i wydaje się, że młodzi ludzie to dostrzegają, albo tego poszukują. Trzeba tę swego rodzaju naukę, taką formację prowadzić, a żeby ona była skuteczna, to trzeba dać wzorzec, czyli Schumana, lidera. Tak jak Jan Paweł II był w różnych sprawach liderem, ludzie szli za tym, dzisiaj Kościół, Leon XIV sygnalizuje sprawy społeczne, ekonomiczne widziane przez pryzmat wiary, przez pryzmat również tego cytatu z Biblii pana Nawrockiego. To jest wyzwanie, które niezależnie od tego, kto wygra te wybory, jest pewną pracą na przyszłość, która ma prowadzić w Polsce do pewnej formacji zarówno obecnych wyborców Trzaskowskiego, jak i Nawrockiego, formacji katolików, którzy wybierając Trzaskowskiego zgadzają się na to, żeby on fundował ustawę o zabijaniu nienarodzonych dzieci. Katolik tego robić nie może” – podsumował.

Anna Wiejak

Przedstawiciele państw członkowskich w Specjalnym Komitecie ds. Rolnictwa (SCA) zatwierdzili mandat negocjacyjny Rady w sprawie ukierunkowanej zmiany rozporządzenia w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rolnych (CMO) i dwóch innych aktów regulujących wspólną politykę rolną. Zmiany te mają na celu stawienie czoła rosnącym wyzwaniom, przed którymi stoją rolnicy, i wzmocnienie ich pozycji w łańcuchu dostaw żywności. Są jednak niewystarczające, aby zapewnić rolnikom konkurencyjność i dobrą pozycję na rynku w sytuacji napływu produktów rolnych z Ukrainy.

Proponowane przepisy mają na celu zapewnienie rolnikom silniejszej pozycji negocjacyjnej, aby potężni aktorzy w łańcuchu dostaw żywności nie narzucali im niekorzystnych warunków. Zdaniem autorów zmian, poprzez wzmocnienie pozycji rolników zaktualizowane przepisy przyczynią się do stabilizacji ich dochodów i zapewnienia sprawiedliwszych środków do życia w rolnictwie.

Proponowane zmiany w rozporządzeniu CMO skupiają się na kilku kluczowych obszarach, aby wzmocnić rolę rolników w łańcuchu dostaw żywności poprzez: wprowadzenie obowiązku zawierania pisemnych umów między rolnikami a nabywcami oraz ulepszenie sposobu, w jaki umowy długoterminowe uwzględniają rozwój rynku, wahania kosztów i warunki ekonomiczne; wprowadzenie klauzuli rewizyjnej w umowach długoterminowych w celu lepszej ochrony rolników w dłuższej perspektywie i zapewnienia, że nie zostaną oni uwięzieni na niekorzystnych warunkach; usprawnienie przepisów dotyczących prawnego uznawania organizacji producentów wzmocnienie organizacji producentów i ich stowarzyszeń poprzez umożliwienie państwom członkowskim przyznawania im większego wsparcia finansowego za pośrednictwem interwencji sektorowych WPR; zachęcanie młodych i nowych rolników do przystępowania do uznanych organizacji producentów za pośrednictwem zachęt; określenie warunków stosowania fakultatywnych terminów, takich jak „sprawiedliwy”, „równy” i „krótki łańcuch dostaw” podczas wprowadzania do obrotu produktów rolnych.

Od reguły będą wyjątki

Rada popiera główne elementy i nadrzędne cele wniosku, sugeruje jednak szereg usprawnień w swoim mandacie negocjacyjnym.

Komisja zaproponowała wprowadzenie obowiązkowych pisemnych umów dla każdej dostawy produktów rolnych, z pewnymi wyjątkami.

W swoim mandacie Rada zaproponowała szereg poprawek wyjaśniających, kogo obejmuje obowiązek zawierania pisemnych umów. Wprowadziła również dalsze wyjątki, w celu zapewnienia państwom członkowskim większej elastyczności w dostosowywaniu obowiązku do ich konkretnych potrzeb, w zależności od sektora i produktu.

W szczególności państwa członkowskie będą mogły zdecydować, że pisemna umowa nie jest konieczna, jeśli pierwszym nabywcą produktów rolnych jest mikro- lub małe przedsiębiorstwo, dostawa towarów następuje i płatność jest dokonywana w tym samym czasie lub jeśli wartość dostaw nie przekracza maksymalnie 20 000 EUR.

Wsparcie finansowe

KE przewiduje również wprowadzenie możliwości przyznania unijnego wsparcia finansowego Państwom Członkowskim na środki podejmowane przez operatorów w okresach poważnych nierównowag rynkowych; oraz poprawę stopnia organizacji sektora rolnego w Państwach Członkowskich poprzez wsparcie organizacji producentów wdrażających programy operacyjne i poprawę absorpcji interwencji sektorowych. W praktyce będzie to oznaczać zielone światło dla dofinansowania produkcji rolnej przez państwa członkowskie, co siłą rzeczy musi doprowadzić do pogłębienia nierówności między nowymi a starymi członkami UE.

Pomoc finansowa Unii dla organizacji producentów owoców i warzyw zatwierdzona przez Państwa Członkowskie na realizację programów operacyjnych będzie wprawdzie ograniczona do pewnego procentu (od 4,1% do 5,5% w zależności od rodzaju beneficjentów i realizowanych celów) wartości produkcji wprowadzonej do obrotu przez te organizacje producentów, ale nie od dziś wiadomo, że w Unii są równi i równiejsi.

Wniosek zawiera przepisy dające Państwom Członkowskim pewien stopień elastyczności w odniesieniu do alokacji finansowych na rodzaje interwencji w formie płatności bezpośrednich i na rodzaje interwencji w „innych” sektorach. Środki udostępnione na pomoc finansową Unii dla organizacji producentów działających w „innych” sektorach będą ograniczone do kwot przekazanych (w granicach odpowiednich przepisów prawnych) z płatności bezpośrednich ustalonych przez Państwa Członkowskie i zatwierdzonych przez Komisję. W przypadku gdy Państwa Członkowskie zdecydują się na skorzystanie z tej elastyczności, będzie ona miała wpływ wyłącznie na alokację płatności bezpośrednich i „innych” sektorów, a zmiana pozostanie w ramach EFRG. Autorzy poprawek przyznają, że na obecnym etapie nie można określić wpływu, jaki ta regulacja będzie miała na rolnictwo.

Klauzula rewizyjna

Ponadto rolnicy mogliby uruchomić klauzulę rewizyjną dla długoterminowych umów po 12 miesiącach, zamiast sześciu miesięcy proponowanych przez Komisję. Ma to na celu zagwarantowanie przewidywalności i stabilności w łańcuchu dostaw, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony rolników, w szczególności w sytuacjach, gdy cena, jaką otrzymują za swoje produkty, nie pokrywa już kosztów produkcji. Problem w tym, że KE nie podejmuje działań mających na celu realną stabilizację rynku i cen.

Komisja zaproponowała ustanowienie obowiązkowych mechanizmów mediacji między rolnikami a ich nabywcami, aby zachęcić strony do polubownego rozwiązania sporów w przypadku sporów dotyczących zawarcia lub przeglądu pisemnej umowy. Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne i uszanować szczególną sytuację państw członkowskich, Rada zgodziła się, że mechanizmy mediacji powinny być dobrowolne, co oznacza, że to państwa członkowskie będą decydować, czy je ustanowić.

„Rolnicy odgrywają kluczową rolę w naszym życiu, ale pozostają najsłabszym ogniwem w łańcuchu dostaw żywności rolnej. Nowe przepisy mają na celu poprawę ich siły przetargowej, zapewniając im uczciwe i godne życie dzięki ciężkiej pracy. Ostatecznym celem jest przywrócenie zaufania w całym łańcuchu dostaw żywności” – przekonywał polski minister rolnictwa Czesław Siekierski. Problem w tym, że najbardziej palące problemy europejskiego rolnictwa w postaci szeroko rozumianego Zielonego Ładu nadal pozostają nierozwiązane. Nierozwiązany pozostaje także problem braku konkurencyjności produktów rolnych UE względem tych pochodzących z terytorium Ukrainy. Rolnicy nadal są dobijani unijnymi daninami, restrykcjami środowiskowymi i rozbudowaną do granic możliwości biurokracją.

Wprawdzie KE wprowadziła program uproszczeń, ale jest on nakierowany głównie na tych rolników, którzy w swojej pracy dostosowują się do ideologicznych planów eurokratów. Aby uczynić go bardziej atrakcyjnym, roczna ryczałtowa wypłata – czyli pojedyncza, roczna wypłata – limit dla małych rolników zostanie zwiększony z 1250 do 2500 euro. Celem tych płatności dla małych rolników jest promowanie bardziej zrównoważonego podziału wsparcia, wzmocnienie witalności obszarów wiejskich, na których małe gospodarstwa odgrywają kluczową rolę gospodarczą, oraz zmniejszenie obciążeń administracyjnych zarówno dla rolników, jak i władz. Ci rolnicy będą również zwolnieni z niektórych przepisów środowiskowych (warunkowość), podczas gdy mogą korzystać z płatności, które nagradzają przyjazne dla środowiska rolnictwo (eko-programy).

Pakiet uproszczeń ma na celu lepsze dostosowanie zróżnicowanych praktyk rolniczych i lokalnych warunków, przy jednoczesnym zmniejszeniu nakładania się z obowiązującymi przepisami krajowymi.

Na przykład certyfikowane gospodarstwa ekologiczne będą automatycznie uznawane za spełniające niektóre wymogi UE dotyczące ochrony środowiska w celu uzyskania finansowania.

W przypadku niektórych bardziej wymagających wymogów rolnicy mogą skorzystać z zachęt do ochrony torfowisk i terenów podmokłych, zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska 2 (GAEC 2).

Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne związane z kontrolami, kontrole zostaną usprawnione dzięki wykorzystaniu satelity i technologii. Ponadto zostanie wprowadzona nowa zasada: tylko jedna kontrola na miejscu rocznie na gospodarstwo. Oznacza to wprowadzenie totalnej inwigilacji obszarów rolnych pod pozorem przestrzegania prawa. Owa inwigilacja ma zostać zagwarantowana przez państwo członkowskie, a oficjalnym powodem jest chęć zmniejszenia kosztów administracyjnych.

Anna Wiejak

Publikacja dzięki:

Magazyn Optyka Schumana (Schuman Optics Magazine)

wydawany przez Instytut Myśli Schumana.